hulp na ongeval

Opbaren en afscheid nemen

Opbaring van een overledene kan in een aula, maar in de meeste gevallen ook thuis.

Ook indien de overledene is verminkt -en daardoor niet meer toonbaar is-  bestaan er technieken die het mogelijk maken om uw dierbare op te baren. In sommige gevallen is een reconstructie mogelijk waardoor er tóch afscheid genomen kan worden.

Reconstructies worden soms vergoed door een verzekeringsmaatschappij.

U kunt zelf of via uw uitvaartondernemer een specialist in de hand nemen.  

Het testament

Een testament is een belangrijk hulpmiddel om het afwikkelen van de nalatenschap in de toekomst gemakkelijk te laten verlopen. Het is verstandig om tijdig een specialist in te schakelen en na te denken over alle mogelijkheden.

Ook de benoeming van een executeur (testamentair) kan een hoop ellende voorkomen. De overgang van een vermogen na het overlijden is een ingewikkelde zaak en de notaris kan u daarbij helpen.

De kosten voor het regelen of afwikkelen van een nalatenschap zijn afhankelijk van de mate van complexiteit van de nalatenschap.

Een testament maken is één van de belangrijkste handelingen die te maken hebben met het regelen van uw nalatenschap. Wanneer u precies wilt regelen wat er na uw overlijden gebeurt met uw nalatenschap, dan zult u een testament moeten maken.

Met een testament kunt afwijken van de wettelijke regels die staan vermeld in het erfrecht.

Het maken van een testament is iets wat men vanaf 16 jaar zelf kan doen. Om zaken goed te regelen is het verstandig om een testament te laten opstellen door de notaris.

Informatie over begraven

De rustplaats van een overledene is een persoonlijke keuze. Als er een familiegraf is, is het duidelijk waar de overledene zal worden begraven.

Indien er nog geen graf is, zal er een keuze gemaakt dienen te worden waar en in wat voor graf de begrafenis zal plaatsvinden. Vrijwel elke begraafplaats beschikt over algemene graven en familiegraven.

In een algemeen graf worden overleden op volgorde van overlijden begraven. De overledenen hebben geen familie of relationele verhouding. De nabestaanden hebben geen zeggenschap over wie in een algemeen graf wordt begraven.

In de wet is bepaald dat een begraven overledene 10 jaar grafrust dient te hebben. Een algemeen graf wordt dan ook doorgaans enige tijd na het verstrijken van 10 jaar opgeheven. Bij een algemeen graf is er geen mogelijkheid de grafduur te verlengen. Die mogelijkheid is er wel bij een familiegraf.

Een familiegraf wordt meestal voor 20 jaar uitgegeven. Bij een familiegraf is er een rechthebbende die mag bepalen wat er met het graf gebeurd en wie er in dat graf wordt begraven. Na het verstrijken van 20 jaar kan een familiegraf worden verlengd.

Op de meeste begraafplaatsen kunnen in een familiegraf 2 of 3 overledenen worden begraven. Ook het plaatsen van urnen in dit type graf is mogelijk. De rechthebbende van het graf mag op het graf een monument plaatsen.

Omdat iedere begraafplaats zijn eigen reglementen en voorzieningen heeft, is het verstandig om u door de uitvaartondernemer te laten informeren over de mogelijkheden van de verschillende begraafplaatsen.

De nalatenschap

Het begrip nalatenschap staat voor alle bezittingen en schulden van de gene die is overleden.

Als iemand komt te overlijden, dan gaat de nalatenschap naar de erfgenamen. In een testament kan worden bepaald wie erfgenamen zijn. Als de overledene niets heeft geregeld in een testament, dan bepaald de Wet wie de erfgenamen van de overledene zijn.  Dit wordt het erfrecht genoemd. 

Volgens het erfrecht zijn erfgenamen: echtgenoten (geregistreerd partners) en bloedverwanten. In de Wet is ook bepaald wanneer iemand als erfgenaam aanspraak op de nalatenschap kan maken.

Allereerst komt de nalatenschap toe aan de langstlevende echtgenoot en kinderen (of (achter)kleinkinderen). Hierbij geldt de wettelijke verdeling na overlijden.

Op de tweede plaats staan de ouders en de broer(s) en zus(sen) van de overledene. Allebei de ouders erven 25 procent.  Wat overblijft wordt in gelijke delen verdeeld over de broer(s) en zus(sen). Indien een broer of zus al was overleden voordat de erflater overleed, dan erven de kinderen van deze broer of zus in zijn plaats. Halfbroers en halfzussen erven ook, maar zij krijgen een kleiner deel dan volle broers en zussen.

Op de derde plaats  staan de grootouders van de overledene met hun (klein)kinderen en ooms en tantes en neven en nichten.

Op de vierde plaats staan de overgrootouders en de afstammelingen daarvan tot in de zesde graad. Als er geen bloedverwanten voorkomen, dan vervalt de gehele nalatenschap aan het Rijk, de Staat der Nederlanden.

De wettelijke verdeling na overlijden bepaald dat de langstlevende echtgenoot de gehele nalatenschap erft. Dit betekent dat de langstlevende echtgenoot tot aan zijn/haar dood kan beschikken over de gehele nalatenschap. Er hoeft niets aan de kinderen te worden afgestaan.

De kinderen krijgen een geldvordering op de langstlevende echtgenoot. Pas nadat de langstlevende echtgenoot is overleden, krijgen de kinderen het erfdeel waarop zij recht hebben in bezit.

Door het opstellen van een testament kan de wettelijke verdeling worden aangepast. De wettelijke verdeling kan met een testament zelfs buiten werking worden gesteld.

Het aanpassen van de wettelijke verdeling kan bijvoorbeeld uitkomst bieden wanneer iemand  kinderen uit een vorige relatie dezelfde geldvordering wilt toekennen als de kinderen uit de huidige relatie. Met een testament kunnen ook stiefkinderen tot erfgenaam worden benoemd en kan de wettelijke verdeling van toepassing worden verklaard.

Binnen 3 maanden na het overlijden kan de langstlevende echtgenoot de wettelijke verdeling ongedaan maken. Hiervoor moet u naar een notaris. De notaris legt dit vast in een notariële akte.

Informatie over cremeren

De keuze voor een bepaald crematorium is vrij. Ieder crematorium heeft zijn eigen mogelijkheden en het is raadzaam u daarover te laten informeren door de uitvaartondernemer.

Voor de as bestemming zijn diverse mogelijkheden. U kunt er voor kiezen de as te laten verstrooien boven zee of over land of op een dierbare plek. Ook een blijvende plaats is mogelijk, zoals in een columbarium of in een (urnen)graf bij een crematorium of op een begraafplaats. Er kan ook voor gekozen worden de as thuis te bewaren en deze te laten verwerken in een sieraad.

Het is wettelijk bepaald dat de as na de crematie minimaal een maand in het crematorium bewaard dient te worden. Na deze maand kan aan de as de gewenste bestemming worden gegeven.



Copyright © 2017. Hulp na Ongeval. | Ontwikkeling & Realisatie Media Vision Studios.
Hulp Na Ongeval Facebook
Hulp na Ongeval Twitter
Find us on Facebook